یادمان باشد
نميداني تنهايي من چقدر بزرگ است
حتي اگر هزار سيب از دستهايم بچینی
باز هم نميداني كه ريشه هاي اين درخت
تا چه عمقي از خاك فرو رفته اند.
وحتي اگر صد بار پرنده شوي
وصد لانه بر شاخه هايم بسازي
باز هم سكوت سنگین نگاهم نمی شکند
کاش می دانستي تنهاييم چقدر بزرگ است...
×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××
اگه با دلت کسی یا چیزی رو دوست داشتی، زیاد جدی نگیرش ،
چون کار دل دوست داشتنه مثل کار چشم که دیدنه .
ولی اگر کسی رو با عقلت دوست داشتی
بدون داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه.......
×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××
يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم .
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست گر شکستيم ز غفلت، من و مايي نکنيم .
يادمان باشد سر سجاده عشق جز براي دل محبوب دعايي نکنيم.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم مهر ۱۳۸۷ ساعت 20:26 توسط مصرف کننده
|