چرا آدما همش به دنباله بهترين هاي زندگي هستند
چرا دوست دارن بهترين چيزها وقشنگترين ها رو داشته باشند
به دنباله بهترين خونه، بهترين ماشين ، خوشمزه ترين غذاها، سفر به دور دنيا خوشگذرروني و............. هستند
دنباله كارهايي ميرن كه در آمد بهتري داشته باشه وبیش از حد سعی وتلاش میکنند
سعی و تلاش خوبه نه این که..............
اما غافلن كه رزق و روزي دست خداست و هر كاري کنی و به آب و آتش هم بزنی نميشه چون خداوند روزي همه رو تعين كرده
به نظره من بهترين نعمت وچيزي كه خداوند به ما عطا كرده همين سلامتي هست که ما از اون غافلیم.
اگر ما به ياده اونايي باشيم كه سلامتي خودشون رو از دست دادن و قدر چشم ، پا ، دست ، زبان گوش و.......... رو ميدونن وچه سختيهاي كه نمي كشند.
ويا خودمون رو جاي اونا بزاريم اون وقت كه مي فهميم سلامتي بهترين نعمتیه که ما داريم ولي از اون بي خبريم
ما اگر يه درد كوچيكي داشته باشيم كه تسكين نشه و بهترين هاي زندگي رو داشته باشيم آيا ميشه از اون لذت برد؟
ما بايد در اولويت اول از خداي متعال بخواهيم كه تا آخر عمر ما رو سالم و تندرست نگه بدارد و از سلامتي مون نهايت استفده ببريم فرد مفيدي برا ي جامعه باشيم مشكل ديگران رو حل كنيم امر به معرف و نهي از منكر كنيم ومهمتر از همه بتونيم عبادت وبندگي خدا كنيم.
با يه لقمه بخور نمير و خونه ي گلي هم ميشه زندگي كرد اگر هم غم و غصه داشته باشيم يه روزي غم و غصه ي ما بر طرف خواهد شد ولي اون كسي كه اعضايي از بدنش از دست داده بر نخواهد گشت.
